Etiket arşivi: Şiir

Şiirler

Şiirler 1. O karlı Mart sabahı Sende birini arıyordum Seni değil. Niye benzetiyordum ama Uzaktan geçen Ve yüzünden seçemediğim adamları sana. Cevap verebildiğim yok Hiçbir şey sorma bana. Madem yanımdasın, Bırak ellerimiz koksun kar’a. 2. Bir gündü, sen ve ben … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Şehri İkiye

Şehri İkiye Sen vesikalık resmimi gazetelere vermişsin Solmuş değildir henüz teslim edebilirsin Bir an durmadı ki göğsünün üst cepkeninde Bırak kalsın sarı soluk sayfalar içersinde, kayıp aranıyor köşesinde… Gök mü uçsuz bucaksızdır, deniz mi ufukta uzayan. Yağmur serpiştiriyor, bir baskın … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Yanılgı

  Yanılgı   Başından bilinse olur muydu adı yanılgının yanılgı Kısa vadelerle soluyorum, koşuyorum yada koşturuluyorum Özengilerimde ağırlık yapan çamurlu ayaklar oysa Nedense bu ivedilik Ve nereye yetişmek içinse bu çarklar Korselerini takıp kalın gövdelerine Olmadıkları birine benziyorlar aynalarda.   … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Tuhaf Gazel

Tuhaf Gazel Ayaklarının altına mahkum Hergün canımdan hikayeler.   Ellerim yüzüm, yüzüm ellerim Söndür şu ateşi de, dökülsün pervanelerim. Şu içimde bağıran avaza dek bağırsın Bu heyuladan çeksin beni kurtarsın. Bak bu kelimene gamları boğabilirim Bedava sevmeye, es’ara dalabilirim.   … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

BAYAĞILAŞMA

Ezgi Gürçay   Bayağılaşma   Sen, tutam tutam bu Yüzüklerimin taşı düşüyor Damdan bahçeye kaskatı  bir karga düşüyor Tüm köpekler kurtuluyor iplerinden Yere en son kırık dökük bir heykel düşüyor.   Siyah beyaz gölgeler yayılıyor eve Köşegenler yalayıp geçiyor gövdeleri … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | ile etiketlendi | Yorum bırakın

ANLAMAZDIN

Ezgi Gürçay   Anlamazdın   “Biz”lerin ağzına kilit vurulu “Ben”ler narsist. İşte bu sebepten anlamazsın Bir başka yerde doğmak isteyişimin nedenini. Tibet’te doğar, her daim pirinç yer Taşta çamaşır döverdim. Yapardım ama sen anlamazsın. Sonra her ne konuşuyorsan onu öğrenirdim … Okumaya devam et

Şiir kategorisine gönderildi | ile etiketlendi | Yorum bırakın